Boris van der Ham

Afgelopen week kwam in het nieuws dat zogenaamde 'Occupy'-actievoerders koper aan het slopen waren uit het voormalige Shell-gebouw in Amsterdam. Een dappere journalist van het Pownews zorgde dat de dames en heren in de boeien werden geslagen. Het legt maar weer bloot hoe bepaalde types achter de sluier van idealisme ordinair proletengedrag vertonen.

Sinds de grote problemen in de financiële wereld is er dikwijls protest geweest tegen de onbezonnen wijze waarop banken en andere financiële instellingen de afgelopen jaren hebben gehandeld. Ook hier werd een sluier gehanteerd: onder het mom van economische dynamiek werd de economie juist kapotgemaakt met holle constructies en misdadig winstbejag. Goed dat die luchtbel is doorgeprikt, en het is zeer begrijpelijk dat mensen daar hun stem tegen willen laten horen.

In de media klonken meteen allerlei geluiden dat er een nieuw soort idealisme was opgestaan, onder de naam 'Occupy'. In Amerika kampeerden jongeren voor bankgebouwen en probeerden daarmee een punt te maken. Ook in Europa streek de 'beweging' neer. Ook in Nederland. Op het beursplein in Amsterdam verrees een tentenkamp dat als centrum van protest moest dienen.

Ik ben daar meteen een kijkje gaan nemen. Benieuwd of het inderdaad zo vernieuwend was. Het werd me al snel duidelijk dat daar geen sprake van was. Ik herkende een aantal gezichten van zogenaamde beroepsdemonstranten die bij vrijwel elk protest aanwezig zijn. Toen ik 12 jaar geleden voorzitter was van de Jonge Democraten kwam ik ook regelmatig 'Internationaal Socialisten' tegen bij allerhande jongerenbijeenkomsten. Zij vormen een zeer klein, maar zeer fel groepje actievoerders waar overigens vaak geen normaal gesprek mee te voeren was. In elke bijzin citeren ze Marx, of wordt je uitgemaakt voor bourgeoisie. Als je vraagt naar oplossingen voor maatschappelijke problemen, blijft het meestal stil. Daar denken ze niet over na. Ze zijn vooral overal 'tegen'. Maargoed, het is natuurlijk hun goede recht om te demonstreren. Voor dit soort jongens en meisjes kan ik nog wel enig respect opbrengen. 

Maar achter die paar felle ideologische types nestelen zich ook andere figuren. Sommigen gebruiken de zelfde taal en argumenten, maar zien in hun boosheid een excuus om gewoon diefstal te plegen, koper te roven en rotzooi te trappen. Soms proberen ze dat te verantwoorden door zichzelf als moderne 'Robin Hoods' neer te zetten. 'Stelen van de rijken, om te geven aan de armen.', noemen ze dat. Jaja.. Ik heb ze de opbrengsten van hun koperroof nog nooit bij de voedselbanken zien uitdelen. Dat Robin Hood moeten we dus maar met een grote unit zout nemen.

Anderen zien er uit als vredelievende hippies, maar zijn vooral uit op een gratis slaapplaats. Dit alles wordt aangevuld met junkies en verbaasde rugzaktoeristen. De paar keren dat ik die Nederlandse Occupyers van dichtbij heb gezien, is het me duidelijk geworden dat de toegekende romantiek vrijwel nergens op gestoeld is.

Wat moet er wel gebeuren? De politiek (met name in Amerika) moet zorgen dat er harde eisen worden gesteld aan financiële producten en onverantwoord bestuur moet worden tegengegaan. Ook is zeer belangrijk dat binnen de Europese Unie harde afspraken worden gemaakt over het begrotingsbeleid en het nakomen van die afspraken.

En hoe de Internationaal Socialisten denken over dat soort harde Europees monetaire afspraken?

Die zijn daar natuurlijk ook 'tegen'.

Zie HIER nog een keer een recente 'Vrije Lezing' over de financiële crisis en de euro.